Babir Journal   |  e-ISSN: 2687-4881

Original article | BABIR International Journal for Human Sciences 2019, Vol. 1(1) 1-13

THE TU-YU-HUN TRIBE FROM NORTHERN TIBETAN TRIBES AND ON THE WORDS “TUYUGUN - TUYUGUT” IN THE KUL TIGIN INSCRIPTION

Adem AYDEMİR

pp. 1 - 13   |  Manu. Number: MANU-1901-21-0005

Published online: January 30, 2019  |   Number of Views: 139  |  Number of Download: 158


Abstract

Göktürk Inscriptions have a crucial importance not only for the Turkish language and literature, but also for Turkish culture. There have been so many studies on Göktürk Inscriptions since its being read by Vilhelm Thomsen. The studies on reading and meaning that started with Thomsen and Radloff have been continuing to these days, self-contained text publications on the inscriptions have been done by domestic and foreign Turcologists, various reading and meaning trials have been done. With these studies so many issues in the inscriptions have been solved and continue. Especially, the meaning studies have a crucial importance from the point of revealing the richness of language’s meaning. Because, the diversity of notions that a word defines proves the language’s -the word belonging to- being ancient and deep rooted. The Tu-yu-hun tribe from Northern Tibetan Tribes are one tribe of the Mongol origin. It is believed that Turkish-Tu-yu-hun relations go far back in the history. Northern Tibetan history and culture is one of the important reference that could lead the deeper research about the Turkish history. However, there is no source available to prove the relation before the 7th Century. In this article especially, argue on the words ‘tuyugut’ in south-west side and ‘tuyugun’ in the north-east side of Kül Tigin inscription. Thus, this words written on the ‘tuyugut’ in south-west ide and ‘tuyugun’ in the north-east side of the Kül Tigin inscription is two of the words that is read and interpreted s differently by scholars who are experts in the field. This article; it is indicated that a connection between the words in Kül Tigin inscription with the name of Tu-yu-hun tribe from Northern Tibetan tribes will be established. In the evaluation and conclusion section; the determinations revealed through the study will be presented as articled. 

Keywords: Kül Tigin inscription, north-east side, south-west side, tuyugun, tuyugut, Tu-yu-hun tribe.


How to Cite this Article?

APA 6th edition
AYDEMIR, A. (2019). THE TU-YU-HUN TRIBE FROM NORTHERN TIBETAN TRIBES AND ON THE WORDS “TUYUGUN - TUYUGUT” IN THE KUL TIGIN INSCRIPTION . BABIR International Journal for Human Sciences, 1(1), 1-13.

Harvard
AYDEMIR, A. (2019). THE TU-YU-HUN TRIBE FROM NORTHERN TIBETAN TRIBES AND ON THE WORDS “TUYUGUN - TUYUGUT” IN THE KUL TIGIN INSCRIPTION . BABIR International Journal for Human Sciences, 1(1), pp. 1-13.

Chicago 16th edition
AYDEMIR, Adem (2019). "THE TU-YU-HUN TRIBE FROM NORTHERN TIBETAN TRIBES AND ON THE WORDS “TUYUGUN - TUYUGUT” IN THE KUL TIGIN INSCRIPTION ". BABIR International Journal for Human Sciences 1 (1):1-13.

References

    Baykuzu, T.D. (2006). “Çin Topraklarındaki Bazı Türk Soylularının Kurganları (VII.-VIII. Yüzyıl)”, Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih İncelemeleri Dergisi, 21(1), 1-18.

    Baykuzu, T.D. (2014). “T’ang Hanedanlığının Büyük Türk Generali Pu-Ku Huai-En”, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 54(1), 377-400.

    Bazin, L. (1950). “Recherches sur les parlers T’o-pa”, T’oung Pao, Second Series, 39(4-5), 228-329.

    Beckwith, C.I. (2011). İpek Yolu İmparatorlukları: Bronz Çağı’ndan Günümüze Orta Asya Tarihi, (çev. Kürşat Yıldırım), Ankara: ODTÜ Tarih-Araştırma Dizisi.

    Clauson, S.G. (1960). “Turk, Mongol, Tungus”, Asia Major A British Journal Of Eastern Studies, 8(1), 105-123.

    EDPT: Clauson, S.G. (1972). An Etymological Dictionary of Pre-thirteenth Century Turkish, Oxford: Oxford University Pres.

    Czeglédy, K. (1951). “Yiltavar Unvanı, Volga Bulgarları ile İslâvların X. Asırdaki Münasebeti Meselesine Dâir”, İstanbul Üniversitesi Türkiyat Mecmuası, Cilt: 9, 179-187.

    Donuk, A. (1988). Eski Türk Devletlerinde İdari- Askeri Unvan ve Terimler, İstanbul: Türk Dünyası Araştırmalara Vakfı Yayınları.

    Dor, R. (2014). “Une Pomme Turke Dans Un Jardin Tibétain?”, Revue d’Etudes Tibétaines, Sayı: 30, 31-46.

    Durmuş, O. (2016). “Köken Bilgisi Araştırmalarında Sözcüksel Benzerlikler Nasıl Değerlendirilmelidir? (Türkiye Türkçesi ve Çuvaşça Örneğinde)”, Trakya Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 6(11), 17-35.

    Eberhard, W. (1942). “Çin Kaynaklarına Göre Orta ve Garbı Asya Halklarının Medeniyeti”, İstanbul Üniversitesi Türkiyat Mecmuası, Cilt: 7, 125-191.

    Eberhard, W. (1945). “Bir Kaç Eski Türk Unvanı Hakkında”, Türk Tarih Kurumu Belleten, 9(35), s. 319-340.

    Eberhard, W. (1995). Çin Tarihi, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.

    Eberhard, W. (1996).Çin’in Şimal Komşuları, (çev. Nimet Uluğtuğ), Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.

    Ekrem, E. (2007). “Gök Türk Hsieh-li Kağan’ın (618-630) Oğlu A-shih-na P’o-luo-men’in Mezar Kitabesi Üzerine”, Ankara Üniversitesi Modern Türklük Araştırmaları Dergisi, 4(4), 7-20.

    Ergin, M. (2005).Orhun Türk Abideleri, İstanbul: Ötüken Yayınları.

    Esin, E. (1978). İslâmiyet’ten Önceki Türk Kültür Tarihi ve İslâm’a Giriş, İstanbul: Edebiyat Fakültesi Matbaası.

    Gabain, A. V. (2007). Eski Türkçenin Grameri, (Çeviren: Mehmet Akalın), Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

    Gumilёv, L.N. (2004). Eski Türkler, (çev. Ahsen Batur), V. baskı, İstanbul: Selenge Yayınları.

    Hamilton, J. (1998). “L’origine Des Turcs”, Turcica, Cilt: 30, 255-261.

    İnayet, A. (2006). “Doğrudan ve Dolaylı Olarak Çinceye Geçen Türkçe Kelimeler Üzerine”, Ege Üniversitesi Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, 6(1), 81-99.

    İnayet, A. (2008). “Hanyu Wailaici Cidian’a (HWC) Göre Çinceye Geçen Türkçe Kelimeler Üzerine”, Turkish Studies, 3(1), (2008), 278-295.

    Kafesoğlu, İ. (2005). Türk Millî Kültürü, İstanbul: Ötüken Yayınları.

    Kapusuzoğlu, G. (2015). “Çin Kaynaklarına Göre Türk Kültür Çevresinde Evlenme ve Cenaze Gelenekleri”, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Araştırmaları Dergisi, 34(58), 507-522.

    DLT: Kâşgarlı Mahmud. (2006). Divanü Lûgat-İt-Türk (çev. Besim Atalay), Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

    Kırilen, G. (2017). Tu-yu-hunlar ve Tabgaçlar, İstanbul: Gece Kitaplığı.

    Li, W.S. (1981). “A Textual Research On The Geography Of Tuyuhun - The Second Investigation On Tuyuhun History”, Qinghai Social Sci, Sayı: 2, 94-98.

    Ligeti, L. (1951). “Çin Yazısiyle Yazılmış Barbar Glossaları Meselesi”, (çev. Hasan Eren), Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Araştırmaları Dergisi, 9(3), 301-328.

    Minorsky, V. (1942.). Sharaf al-Zamân Tāhir al-Marvazî on China, the Turhs and lndia, Londra: The Royal Asssiatic Society.

    Molè, G. (1970). The T'u-yü-hun from the Northern Wei to the Time of the Five Dynasties, Roma: Istituto Italiano per il Medio ed Estremo Oriente.

    Orkun, H.N. (1994). Eski Türk Yazıtları, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

    Ögel, B. (1979). Türk Kültürünün Gelişme Çağları, Ankara: Kömen Yayınları.

    Pelliot, P. (1921). “Note sur les Tou-yu-houen et les Sou-p’i”, T’oung Pao Second Series, 20(5), 323-331.

    Pelliot, P. (1929). “Neuf Notes Sur Des Questions d’Asie Centrale”, T’oung Pao, Second Series, 26(4-5), 201-266.

    Poppe, N. (2008). “Altay Dillerinde Çokluk Ekleri”, (Çeviren: Caner Kerimoğlu), Dil Araştırmaları Dergisi, Sayı: 2, 93-110.

    Poppe, N. (2008). “Altay Dillerinde Çokluk Ekleri”, (Çeviren: Caner Kerimoğlu), Dil Araştırmaları Dergisi, Sayı: 3, 127-143. (Mükerrer).

    Pritsak, O. (1968). “Two movements”: Two migratory movements in the Eurasian steppes in the 9th-11th centuries, Proceedings of the XXVIth congress of orientalists II, Delhi.

    Radloff, V.V. (1895). Atlas der Alterthümer der Mongolei, Dritte Lieferung, St. Petersburg: Buchdruckerei der Akademie der Wissenschaften.

    Shiratori, K. (1945). “Kaghan Unvanının Menşei”, (çev. İbrahim Gökbakar), Türk Tarih Kurumu Belleten, 9(36), 497-504.

    Sümer, F. (1999).Türk Devletleri Tarihinde Şahıs Adları, Cilt: I, İstanbul: Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı Yayınları.

    Taşağıl, A. (1995). Göktürkler, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.

    Taşağıl, A. (1999). Göktürkler II, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.

    Taşağıl, A. (2004). Göktürkler III, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.

    Tekin, T. (1982). “Kuzey Moğolistan’da Yeni Bir Uygur Anıtı: Taryat (Terhin) Kitabesi”, Türk Tarih Kurumu Belleten, 46(184), 795-838.

    Tekin, T. (2010). Orhon Yazıtları, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

    Thomsen, V. (1896). Inscriptions de l'Orkhon dechiffrees, Memories de la Societe Finno-Ougrienne, V, Helsingfors.

    Tishin, V. (2014). “On the Term dáguān   of Chinese Sources on the Early Turkic History (in View of the One Hypothesis of İbrahim Kafesoğlu)”, Dil Araştırmaları Dergisi, Sayı: 15, 39-51.

    Türkeş Günay, U. (2012. Türklerin Tarihi, -geçmişten geleceğe-, 4. baskı, Ankara: Akçağ Yayınları.

    Yıldırım, K. (2015). “Türk Menşeli Çin Âileleri-II”, İstanbul Üniversitesi Türkiyat Mecmuası, Cilt: 25, 359-371.

    Zhang, C. & Zhang, Q. B. (2016). “Is There A Link Between The Rise And Fall Of The Tuyuhun Tribe (Northwestern China) And Climatic Variations In The 4th-7th Centuries AD?”, Journal of Arid Environments, Sayı: 125, 145-150.

    Zhou, W. (1985). The Tuyuhun History, China: Yinchuan Ningxia People’s Press.

    Zhou, W. (1988). An Introduction to Tuyuhun History, China: Xining Qinghai People’s Press.